Waarom lees ik boeken? Omdat ik het leuk vind. Maar waarom vind ik het leuk? Geen idee; al vanaf het moment dat ik heb leren lezen, heb ik alles gelezen wat los en vast zit. Boeken, kranten, tijdschriften, verpakkingen, bijsluiters van medicijnen (die laatste heeft ooit nog geleid tot een hoogoplopende ruzie met familie tijdens een vakantie in Frankrijk), het maakt niet uit. Als er tekst op staat, wil ik het lezen. Maar waarom ik nou zoveel lees, ik heb er eigenlijk nog nooit echt over nagedacht. Het is iets wat ik doe. Wat ik wel weet is waarom ik het níet doe; ik lees niet om het zo veel mogelijk lezen. Ik lees niet voor de stats en ik lees niet voor de likes. En daarin ligt de bron van mijn 'probleem' met de fenomenen 'reading goals' en 'readification'...
Reading goals
Ik zie steeds vaker lezers die zo snel mogelijk door boeken heen lezen. Snel, sneller, snelst.Want het volgende boek op de lijst wacht alweer. In alle eerlijkheid; ik snap daar helemaal niks van. Je wil een boek toch goed lezen? Er van genieten? Er over nadenken? Wellicht een deel opnieuw lezen omdat je iets niet helemaal hebt begrepen? Zo lees ik mijn boeken althans; zonder opgelegde limiet en op mijn eigen tempo. Stomtoevallig zag ik dit weekend de 2025 Goodreads Challenge voorbij komen (ik doe niks met Goodreads dus ik heb dit volledig gemist.). De kernvraag in al die groepen; hoeveel boeken wil je dit jaar lezen? En aangezien ik de vraag al niet snap, heb ik ook geen antwoord voor je. Mag ik daarom een wedervraag stellen? Waarom zou je vooraf een bepaald doel vaststellen voor een jaar? Een weddenschap? Je zelf uitdagen? Iemand houdt een pistool tegen je hoofd? Waarom?
Readification
De 'readification' van het lezen van boeken wordt versterkt door de vele accounts op Booktok en Bookstagram die dit principe als heilig beschouwen. Lees je niet minstens X boeken per jaar, dan heb je zo hard gefaald! En dat hele principe staat me enorm tegen. Want waarom een wedstrijd maken van iets dat juist voor rust en ruimte in ons toch al zo drukke leven zou moeten zorgen? Waarom jezelf druk opleggen voor iets dat juist bedoeld is om te ontspannen? Het lezen van een boek zou moeten zorgen voor ontspanning, voor rust, voor een gevoel van vrijheid; niet voor druk en stress omdat je nog niet aan je vooral vastgestelde hoeveel pagina's van vandaag zit.
Ontlezing
Vaak is de reactie die ik terugkrijg bij een discussie over dit onderwerp er eentje in de trant van 'waar maak je je druk om' en 'wees blij dat jongeren überhaupt nog lezen'. En beiden zijn valide reacties uiteraard. Tijdens het browsen naar informatie over dit onderwerp, kwam ik dit artikel tegen op lezen.nl. Hier las ik voor het eerst het woord 'ontlezing'. Een ander artikel op nu.nl spreekt zelfs van een heuse 'leescrisis' onder jongeren. Twee op de vijf jongeren leest niet. En dat is veel, te veel als je het mij vraagt. En volgens de booktokkers en bookstagrammers waar ik deze gesprekken mee heb, draagt de readification bij aan de leesbereidheid onder jongeren.En aan de ene kant is dat natuurlijk helemaal top. En tegelijkertijd vraag ik me dan af wat de echte reden voor het lezen is. Is het daadwerkelijk het lezen en de boeken, de verhalen en de personages? Of zijn het de likes, de stats en de klout de doorslaggevende redenen? En zelfs als die laatste stelling waar blijkt te zijn; is dat dan erg? Want lezen is toch lezen?
Conclusie
Laten we één ding vooropstellen: deze blog is niet bedoeld om ook maar één iemand van gedachten te laten veranderen. Hij is vooral bedoel om mijn standpunt in deze te verduidelijken. En mijn standpunt is dat je vooral moet lezen om het lezen. Je moet lezen omdat je dat graag wil, omdat je de personages wil leren kennen, omdat je wil meeleven met personages, omdat je je wil laten meeslepen met de verhaallijn. Omdat je wil verdwalen in een goed geschreven wereld. Daarom moet je lezen! Maar, (in mijn optiek) niet omdat je likes krijgt voor ieder gelezen boek of omdat je jezelf van te voren een bepaald aantal boeken binnen afzienbare tijd hebt opgelegd. Niet omdat je niet wil falen als je een boek niet uitleest (een DNF is echt geen doodzonde). Daarom dus vooral niet! In mijn hoofd zijn dat nou net de verkeerde redenen om te lezen, vooral omdat ze haaks staan op alles waar lezen aan zou moeten bijdragen.
Dat gezegd hebbende; heb je dit jaar al 25 boeken uitgelezen en staan er nog 25 op je lijst. Go for it! Whatever floats your boat, of, turns your pages!