Voor elk wat wils. Zoveel is duidelijk als het gaat om literatuur. Er is een boek voor iedereen. Maar wat lees je liever? Een enkel boek, een verhaal met een kop en een staart? Of liever (een) lange(re) verhaallijn(en), uitgesmeerd over meerdere boeken? Ik persoonlijk prefereer de laatste optie; ik lees liever series.
Introductie
Laat me beginnen met een disclaimer; er is niks mis met een enkel boek met daarin een afgerond verhaal. Helemaal prima.
Langer verhaal, meerdere verhaallijnen
Meerdere delen in een serie geven de schrijver de mogelijkheid om langere, en vaak ook ingewikkelder, verhaallijnen te gebruiken. Hiermee is niet gezegd dat dit in een enkel boek niet kan, maar dan wordt het meestal een heul dik boek. Eindjes open laten is bijna niet te doen op die manier, want er komt geen deel twee ;-)
Behapbare delen
Een serie boeken maakt dat het verhaal is onderverdeeld in behapbare delen. Een deel heeft meestal een kop en een staart, een (al dan niet open) einde; hierdoor kan je het boek uitlezen en daarna niet direct doorgaan met het volgende boek. Dit maakt de serie overzichtelijk en makkelijker leesbaar over langere tijd (bv. omdat je soms een ander boek tussendoor wil lezen).
Betere werelden
Een enkel boek maakt worldbuilding toch lastiger, omdat dit door de boot genomen veel pagina's vereist. Ik ben een enorme fan van goed uitgedachte werelden die je gaat herkennen en die in sommige gevallen zelfs gaan voelen als thuis. Ik heb dit bv heel erg met serie The Drenai Saga van David Gemmel. Hij heeft het voor elkaar gekregen om een wereld te scheppen die je herkent en bijblijft. En dus heb je 'owja' momentjes in boeken. Dat vind ik fantastisch.
Uitgewerkte personages en stambomen/generaties
Wat hierboven staat voor werelden, geld ook voor personages. Ik prefereer verhaallijnen die meerdere generaties (kunnen) omvatten. Wederom neem ik de boeken van David Gemmel als voorbeeld. Weliswaar zijn dat geen stambomen, maar wel generaties na elkaar, waarbij personages terugkeren in de verhaallijnen. Herkenbaar en lekker lezen, want je kent een personage al, je hebt een heel boek over hem/haar gelezen. Het maakt dat een personage je bijblijft.
Conclusie
Met alles wat hierboven staat, is uiteraard niet gezegd dat ik dus geen enkele boeken lees. Integendeel; ik lees er genoeg (zie mijn TBR zou ik zeggen). Want alle hier boven genoemde voordelen van een serie zijn in sommige gevallen natuurlijk ook een nadeel; soms heb je ineens behoefte aan een verhaal met een kop en een staart, zonder dat je daar direct meerdere delen voor moet lezen. En dan is een los verhaal een prima oplossing. Als ik straks weer op vakantie ga en 10-12 uur in een auto moet zitten, dan lees ik het liefst kortere verhalen. Geen idee waarom, maar voor mijn persoontje zijn series voor thuis op de bank en enkele boeken vooral voor onderweg, voor de tent of in de auto. Ieder z'n ding toch?